اول آذر ، يكشنبه اي بي حادثه !

روم سياه كه امروز خبري براي هيچكس ( حتي اهل و عيال هم ) ندارم !
علتش هم شايد نا تمام ماندن جلسه اي بوده كه چهارشنبه قبل تشكيل شده است . ناتمام از اين منظركه مباحث به جمع بندي كامل نرسيده است . البته اين حرف را نه از زبان آوايي ، بلكه از دور و اطراف شنيديم .
با عرض معذرت از خوانندگان وبلاگ ، روز يكشنبه آقاي آوايي نه بنده و نه هيچ شخص ديگري از نگين غرب را جوابگو نبود .و شايد به خاطر اين نمي خواهد با اعضا وارد صحبت شود كه مبادا قولي بدهد كه نتواند به انجامش برساند . ولي من اين رابگويم كه همانقدر كه لازم است مقامات بالاي كشور به رييس شعبه محاكمه كننده كمك معنوي كنند تا اين پرونده را تمام كند و متهم را به محاكمه واقعي برساند ، اعضا شاكي و دلزده از زمين و زمان ، هم به كمك معنوي نياز دارند . دومين مسله كه مي تواند به زندگي ما لطمه شديد بزند ، طولاني شدن پروسه محاكمه متهم است . شايد كه مسولين به قول خودشان نمي خواهند كه دقت را فداي سرعت كنند. ديگر چه بگوييم !
مسول دفترگفتند كه : شما تشريف ببريد ، هر موقع كه لازم به اطلاع رساني شد ، زنگ بهتان مي زنيم . و ما هم بعد از حدود سه ساعت ، دست از پا دراز تر برگشتيم !