مفهوم ارزیابی و مفهوم تضمین

دوشنبه 27 دی

در یک دعوای حقوقی ، عموما شاکی و متهم با ارزیابی قبلی و فعلی طرف دیگر سعی در ارایه ادله مناسب و مستندات لازم می نماید تا بتواند به حق واقعی خود نایل آید . اما در پرونده نگین رفتار متهم در سالهای اقتدار خویش به چنان درجه ای مغایر با هنجارهای اجتماعی و قانونی بوده است که به اعتراف دوست و دشمن جایی برای دفاع از آن متصور نیست .به همین خاطر در تمامی مراحلی که این پرونده در این چند سال پیموده است ، شاکیان کمتر به ارزیابی متهم پرداخته اند و اساسا باتمرکز بر نهادهای قضایی و ارزیابی آنها ، رفتار خود را تنظیم و عکس العمل نشان داده اند .
حال که پرونده به آخرین ایستگاه خود ( شعبه تجدید نظر )رسیده است ، جماعت به ارزیابی آخرین ایستگاه می پردازند . بعضی امید ها و بعضی نگرانی ها را در گفتار و چهره اعضا می توان دید .نگرانی ها از آنجا ناشی می شود که نهاد قضایی ( شعبه تجدید نظر ) به خاطر ساختار خاص خود و شاید بعضی مصلحت هایی که ملت از آن بی خبرند ، از بیان عملکرد خویش به صورت رسمی ناتوان بوده واز طرفی علاقمند است که تا تعیین تکلیف نهایی با مردم و همراه مردم باقی بماند و لذا از صدور حکم قطعی خود داری می کند ، چه اگر حکمی صادر شود ، دادگاه از پرونده منفک شده و این قطار روانه ایستگاه بعدی یعنی اجرای احکام و یا کارگروه اجرایی خواهد شد . وعلی القاعده باید ماجرا در آنجا ادامه یابد . گویا رویه ای که از طرف مسئولین رده بالاتر توصیه شده است این بوده که پرونده بر روی میز آقای زرگر باقی بماند و همینجا حل و فصل شود .شاید باکمک کارگروه ویا بدون کمک آن .
ولی می بینیم که اعضا به دنبال تضمینی هستند که کمی به آینده خوشبین شوند و کمی راحت شبها سربه بالین بگذارند و کمی راحت با غم مستاجری کنار بیایند . تضمینی که بر روی کاغذ بیاید و رسما به اطلاع مردم برسد . حتی دوست دارند که این تضمین آنقدر مستند و قوی باشد که بعضا به دلیل نیاز بتوانند که آن را با پول عوض کنند و خود را از دعوی جداکرده و برهانند و بقولی صاحب امتیازی شوند که بتوانند آنرا معامله کنند .

---